Arrange marriage ह्या विशेष अवघड प्रकारात, मुली जेंव्हा चहा पोहेच्या ऐवजी CCD or BARISTA ला भेटू म्हणतात तेंव्हा खरंच हायसं वाटतं. अश्याच एका भेटीसाठी, रविवारी संध्याकाळी BARISTA ला पोचलो. छानच गर्दी होती. एक table मोकळे झाला तसा लगेच जाऊन बसलो.

मुलगी यायची होती.

रविवार असल्यामुळे  बरीच  गर्दी  होती . नशिबानी  जागा  मिळाली  होती. मी  आपला  उगाच  mobile खेळत  होतो . तिला  एक  msg टाकला.

तेव्हढ्यात एक मुलगी आत आली. Typical बडे बाप कि लडकी वाटत होती. काहीतरी लिहिलेला  t shirt, हातात mobile इतर इतर, जाहीरपणे न सांगण्यासारख्या बर्याच गोष्टी..

‘ताई’ सरळ समोर आल्या. (माझे लहानपणा पासूनच एकदम पवित्र विचार. परस्त्री माते समान. dad का खुश व्हायचे ते आत्ता कळतंय.)

“हम्म!, प्राष calling, go to hell.” माझी डावी भुवई कधी वर गेली मला कळलच नाही.

Phone cut केला बहुतेक ..

“are u alone?”

माझ्या उत्तराची अपेक्षा न ठेवता, हातातलं कोणतसं इंग्लिश पुस्तक table वर ठेवलं, त्यावर  mobile आणि  ‘ताईसाहेब’ समोरच्या  खुर्चीवर स्थानापन्न.

“वाह !”

“alone च काय single पण आहे.” आमचं आपलं मनातल्या मनात.

“काय नाव असेल हिचं? बाप काय करत असेल?”

परत phone वाजला.

“प्राष …” उद्गारवाचक असते तसं चीत्कारवाचक किंवा असच काहीतरी प्रकारे ती म्हणाली ..

“hello…”

“Hello..” आमचं आपलं मनातल्या मनात.

“niranjan please, I told you. Go to hell. I don’t wanna talk to u. ..” वैताग, चीड चीड असं mixture होते आणि phone खटकन खाली ठेवलं .(landline आपटण्याचे सुख mobile मध्ये नाही.), पण खरच मुली चिडल्यावर (जो वर त्या आपल्यावर चिडलेल्या नसतात तो वर ) छान दिसतात.

'निरंजन चे टोपण नाव प्राष कसं काय असू शकतं?' समोरची मुलगी current मध्ये एकटी आहे, पण मनात प्रश्न  चुकीचे येतात. कोण काय करणार?

जाऊ दे, आपल्याला काय  करायचं? पण मी ज्या मुलीला भेटायला आलो होतो ती मुलगी पण येत नव्हती आणि तिचा reply पण.

समोरच्या 'ताई' परत पुस्तकात डोकं घालून बसल्या. प्रत्येक बोटाला वेगळ्या रंगाचे nailpolish. हातात पिवळ्या रंगाचं काहीतरी होतं. Table वर कोणता तरी बडा phone. आणि  पायात वेताच्या चपला. Full trendy.

“वाह”

बोलायला सुरवात कुठून करावी? श्या! पल्ल्या कडून शिकायला पाहिजे होते. च्यायला एव्हढ्यात मला भेटायला येणारी मुलगी आली तर? पण साला नाक काय आहे. आह! अरेय हि तर समोर पण बघत नाहीये. काय त्रास आहे. कशी सुरवात करावी? कशी सुरवात करावी?

“sir, what would you like to have?” waiter..वाह आता तरी संपर्क होईल ..

“no, thnx” काहीही.no thnx काय म्हणलो मी .आवरा.

“and for mam?”  हा प्रश्न मला होता! ‘ताई’ अजून डोकं पुस्तकातच घालून होत्या. मी आपला मनातल्या मनात वाक्य जुळवायला लागलो, आम्ही दोघे वेगळे आहोत, तिचं तिला विचार …

“one black coffee for me.” मुलगी खरच अष्टावधानी होती. पण समोर न बघता उत्तर. आमचा पोपट.

काय त्रास आहे..

How to Break the ice, hoe to break the ice..

देवा धाव रे मला पाव रे.

आमची अंडू गुंडू ringtone वाजली, तशी ‘ताई' नची नजर वर आली.(काहीही वाक्य आहे, नजर वर काय आली? पण ठीक आहे आली तर आली.)

“आई …अहह !” मनातल्या मनात..

मला भेटायला येऊ घातलेल्या मुलीचा होता.

“मेलो” मनातल्या मनात.

“hello.”

“अरेय एक prob आहे. अरेय आईची तब्येत एकदम बिघडली आहे, जरा doctor कडे आले आहे. इथलं झालं कि phone करेन. Please ..sorry बरका रे..”

सासूबाई जावयाच्या नुसत्या नावानी आजारी पडल्या होत्या. काय सुख आहे?

“na, its fine.” Actually “ookeyyy” पण ह्या वेळेस मात्र योग्य तेच उत्तर बाहेर आले..

Phone ठेवला तसा, ‘ताई’नी  मान परत वर काढली.

“excuse me.” मी already सातव्या आसमान मध्ये पोचलो होतो.

“yes.” आयुष्यात चेहऱ्यावर सज्जनपणाचा भाव आणण अवघड असते. आणि तसे भाव आणल्यावर आपण मठ्ठ  तर दिसत नाही न  (खरंतर बावळट च) हे जरा आरशात बघून ठेवायला हवं होता.

“your ring tone…its…”

“ actually, I don’t know the film.” काहीही, प्रश्न  पूर्ण व्हायच्या आधीच ..आवरा ..control control..

“नाही, but its in some south Indian langaugen u don’t look south Indian from any view..”

माझ्या दोन्ही भुंवया already वर होत्या.  stumped, का आनंदी सांगता येणार नाही पण thnx to all my हितशत्रू , ज्यांनी मला मिशी उडवायला सांगितली ..

“sorry, I mean ur ring tone is nice…would u just send me?”

Ringtoneच काय?..सुस्कारा …

“मी शांत पाने Bluetooth ON केलं.

Searching for device

“सच?” (such )

“सच नाही, सुच, सुचित्रा पानसे.”
 सुचित्रा पानसे?. मी खरच ह्या नावाचा विचार केला नव्हता.  नाही म्हणायला प्रियांका वगैरे हिंदी कम मराठी नाव आली होती, पण सुचित्रा पानसे?

“पानसे ” सदाशिव पेठी or SP college च्या accent मध्ये, आणि नेहमी च्या आडनाव घ्यायच्या style मध्ये मी   बोलून गेलो ..

“shit sorry, I mean मी पण मराठीच आहे, just accept it. Song..”

“उउम्म ?” पण song म्हणाल्यावर हसली..

मेलो यार. कोणाला तरी हे सांगायचे आहे..आत्ताच्या आत्ता ……

सुचित्रा पानसे,  मराठी मुलगी. Smart, आत्ताच निरंजन कम  प्राष, काहीही आवरा, शी  भांडण झालाय, ओळख नसताना माझ्या समोर बसलीये,केवळ photogenic यार. मला सांगून येणारी मुलगी येणार नाहीये, माझी आवडती ‘black कॉफ्फी'च  order केलीये आणि मी  spell bound होऊन बघत बसलोय ..

गाणे तर send झालाय, What to do next?